Rechtbank Gelderland heeft recent een uitspraak gedaan die gevolgen heeft
voor werkgevers met langdurig zieke werknemers. Waar werkgevers tot nu
toe mochten aannemen dat de opbouw van vakantiedagen stopt zodra de loondoorbetalingsplicht eindigt, heeft de rechtbank bepaald dat deze opbouw
toch doorloopt.

Hoe zat het ook alweer?

Volgens artikel 7:629 van het Burgerlijk Wetboek moet een werkgever gedurende
maximaal 104 weken loon doorbetalen aan een zieke werknemer. Als de werkgever
onvoldoende heeft gedaan aan re-integratie kan deze periode maximaal
met nog eens 52 weken worden verlengd. Is de werknemer na deze (verlengde)
periode nog steeds arbeidsongeschikt, dan vervalt de loondoorbetalingsverplichting
voor de werkgever en kan de werknemer een WIA-uitkering aanvragen. Artikel
7:634 van het Burgerlijk Wetboek koppelt de opbouw van wettelijke vakantiedagen
aan periodes waarin een werknemer recht heeft op loon. Tot nu toe betekende dit
dat na afloop van de loondoorbetalingsverplichting geen nieuwe vakantiedagen
meer werden opgebouwd.

Het Europese recht kent echter een ruimere bescherming voor werknemers.
Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft in eerdere arresten al geoordeeld
dat werknemers tijdens ziekte hun recht op betaalde vakantie niet verliezen. Deze
lijn is door de rechtbank Gelderland ook toegepast op de periode ná het einde van
de loondoorbetalingsverplichting.

Oordeel van de rechtbank

In de betreffende zaak was een werknemer langdurig arbeidsongeschikt geraakt. Na afloop van de verlengde loondoorbetalingsperiode ontving hij een WIA-uitkering, maar zijn arbeidsovereenkomst werd niet beëindigd.
Een klassiek voorbeeld van een slapend dienstverband. De werknemer verzocht de
rechter om beëindiging van de arbeidsovereenkomst onder toekenning van de
transitievergoeding en uitbetaling van niet-genoten vakantiedagen; niet alleen tot het einde van de loondoorbetalingsplicht, maar ook over de periode daarna.

De werkgever stelde dat er na de verlengde loondoorbetalingsperiode geen opbouw van vakantiedagen meer plaatsvond, omdat er geen loon meer werd betaald.

De rechtbank oordeelde dat artikel 7:634 van het Burgerlijk Wetboek in strijd is met het Europese recht en in dit geval buiten toepassing moest blijven. Volgens de rechter behoudt de werknemer het recht op opbouw van wettelijke vakantiedagen zolang de arbeidsovereenkomst voortduurt, ongeacht of er loon wordt betaald. De werkgever werd veroordeeld tot betaling van de opgebouwde vakantiedagen tot de einddatum van
de arbeidsovereenkomst, bovenop de transitievergoeding.

Wat betekent dit voor jouw bedrijf?

Werkgevers zullen kritisch moeten kijken naar het moment waarop zij de arbeidsovereenkomst van een langdurig zieke werknemer na 104 weken beëindigen.
De Hoge Raad heeft in 2019 bepaald dat een werkgever in principe moet meewerken aan beëindiging van een slapend dienstverband en de transitievergoeding moet betalen aan de langdurig zieke werknemer. De uitspraak van de rechtbank Gelderland benadrukt dat het
financieel ongunstig kan zijn om een slapend dienstverband te lang aan te houden: elke maand dat je niet beëindigt, groeit het aantal vakantiedagen dat je bij ontslag moet uitbetalen.

Omdat deze uitspraak een uitspraak van een rechtbank betreft, de laagste rechter
in Nederland, kan in hoger beroep nog een ander oordeel volgen. Omdat in de literatuur dezelfde lijn wordt aangehouden als het oordeel van de rechtbank Gelderland is het de vraag of een hogere rechter anders zal oordelen. Het is nog onbekend of tegen de uitspraak van de
rechtbank Gelderland hoger beroep is ingesteld.

Wil je weten hoe je hiermee om moet gaan of welke gevolgen dit voor jouw bedrijf kan hebben? Neem dan contact op met Eva of Latifa, onze arbeidsrechtspecialisten.